عض
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(عَ ضّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) گزیدن، به دندان گرفتن. ۲- (اِ.) سختی روزگار.
(عِ ضّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بدخو، زشت. ۲- فصیح، سخنور.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(عَ ضّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) گزیدن، به دندان گرفتن. ۲- (اِ.) سختی روزگار.
(عِ ضّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بدخو، زشت. ۲- فصیح، سخنور.