عطاده

عطاده . [ ع َ دِه ْ ] (نف مرکب ) عطادهنده . بخشنده ٔ عطا : از عطای کف عطاده تو یک جهان شاکرند و تو مشکور. سوزنی . بجای کف سخاگسترو عطاده او سحاب سفله بود کان بخیل و بحر لئیم . سوزنی . پیش کف عطاده تو محیط همچو پیش محیط جوی رود. سوزنی .