عطاران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطاران . [ ع َطْ طا ] (اِخ ) (دروازه ٔ...) یکی از هفت دروازه ٔ شهر بخارا بود. و چون قتیبةبن مسلم بدانجا راه یافت، از دروازه ٔ عطاران تا دروازه ٔ نون را به قبایل ربیعه و مضر و باقی مردم یمن داد. رجوع به شرح آثار و احوال رودکی، سعید نفیسی ص ٨٢، ٨٤ و ٢٨٦ شود.