عطرگردان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطرگردان . [ ع ِ گ َ ] (نف مرکب ) گرداننده ٔ عطر. آنکه یا آنچه عطر را بگرداند. آنچه عطر را در پراکند.که خوشبوی را به هر سوی برد و نشر دهد : شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم نسیم عطرگردان را شکر در مجمر اندازیم . حافظ.