عطسه دادن

عطسه دادن . [ ع َ س َ / س ِ دَ ] (مص مرکب ) عارض شدن و پدید گشتن عطسه و زفرافیدن . (ناظم الاطباء). عطسه کردن . عطسه زدن . عَطس . عُطاس . کداس . کدسة. کدسان . (از منتهی الارب ) : شاخ چو آدم ز باد زنده شد و عطسه داد فاخته الحمد خواند گفت که جاوید مان . خاقانی . از جگر جیش خان خاک زند جوش خون عطسه ٔ خونین دهد بینی شیران ز شم . خاقانی . که آن مهربان ماه خسروپرست به اقبال شه عطسه ای داد و رست . نظامی .