عطسه زدن

عطسه زدن . [ ع َ س َ / س ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) عطسه دادن . عطسه کردن : گر تو از بوی مشک عطسه زنی هر که حاضر دعات بسراید. خاقانی . یرحمک اﷲ زد آسمان که دم صبح عطسه ٔ مشکین زد از صبای صفاهان . خاقانی . هر دم هزار عطسه ٔ مشکین زد از تری مغز جهان ز رایحه ٔ عنبر سخاش . خاقانی . - عطسه زدن صبح ؛ کنایه از برآمدن آفتاب : چون نافه ٔ مشک شب بسوزد بس عطسه که آن زمان زند صبح . خاقانی .