عطفگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطفگاه . [ ع َ ] (اِ مرکب ) محل پیچیدن . جای پیچیدگی . - عطفگاه زمین ؛ کنایه از منتهای زمین که دریای محیط متصل آن است . (آنندراج ). کناره ٔ زمین و حوالی قطب : سوی عطفگاه زمین تاختند در آن سایبان رایت افراختند. نظامی .