عطنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عطنة. [ ع َ طِ ن َ ] (ع ص ) پوستی که در دباغ قرار داده شده و تباه و بدبوی گردیده است . (از اقرب الموارد). رجوع به عَطَن (مص ) شود. - امثال : ما هو الا عطنة ؛ آن را در مورد شخص پلید گویند از نظر بدبویی وی . (از اقرب الموارد). رجوع به عَطینة شود.
عطنة. [ ع َ طَن َ ] (ع اِمص ) اسم مصدر است اعطان را، به معنی گذاشتن شتران در عَطَن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعطان شود. ◄ (ص ) قوم عطنة؛ گروهی که شتران را در عطن آورده باشند. (منتهی الارب ).