عظر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عظر. [ ع َ ] (ع مص ) ناپسند داشتن چیزی را. ◄ پر کردن مشک را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
عظر. [ ع َ ظَ ] (ع اِ) بار آبستنی . (منتهی الارب ). بارداری و آبستنی . (ناظم الاطباء). ◄ جنین . (از ناظم الاطباء). ◄ عرق العظر؛ رگ که به سبب آن شترمادگان باردار نشوند، و چون آن را قطع کنند باردار گردند. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
عظر. [ ع ُ ظُ ] (ع ص، اِ) ج ِ عَظور. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عَظور شود.