عظیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عظیر. [ ع ِظْ ی َرریا ع ِظْ ی َ ] (ع ص ) کوتاه بالا. (منتهی الارب ). قصیر. (اقرب الموارد). ◄ درشت اندام . (منتهی الارب ). قوی و سطبر. (از اقرب الموارد). ◄ تند و ترنجیده . (منتهی الارب ). کَزّ. (اقرب الموارد). ◄ بدخوی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
عظیر. [ ع ُ ظَ ] (اِخ ) چاههایی است از آن ضباب . و آبی است گوارا در سرزمین رمث بین قنة، که آن را عناقة گویند. (از معجم البلدان ).