عفار
/vâže/
واژگان قرآن
عفار: «عفار» درخت مخصوصى است که در بیابان هاى حجاز مى روییده و براى آتش زدن از آن استفاده مى کردند. «عفار» (بر وزن تبار) نوعى چوب «آتش زنه» بود که آن را روى نوعى چوب دیگر به نام «مرخ» مى زدند، و مانند سنگ آتش زنه جرقه از آن تولید مى شد، در واقع به جاى کبریت امروز از آن استفاده مى کردند.(12)