عفاک ا

عفاک ا. [ ع َ کَل ْ لاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی، صوت مرکب ) خداوند ترا ببخشایاد! و آن در موقع دعاو تحسین بکار رود. (فرهنگ فارسی معین ) : هلاکم کردی از تیمارخواری عفاک اﷲ زهی تیمارداری . نظامی . بدم گفتی و خرسندم عفاک اﷲ نکو گفتی سگم خواندی وخشنودم جزاک اﷲ کرم کردی . سعدی . چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک اﷲ که روز بی کسی آخر نمی روی ز سرم . حافظ.