عفشلیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عفشلیل . [ ع َ ش َ ] (ع ص ) مرد ثقیل و گران . (منتهی الارب ). مرد سنگین و انبوه .(از اقرب الموارد). عَفشل . و رجوع به عفشل شود. ◄ درشت خوی . (منتهی الارب ). جافی و ثقیل . (اقرب الموارد). ◄ گنده پیر فروهشته گوشت . (منتهی الارب ). عجوز سست گوشت . (از اقرب الموارد). ◄ گلیم بسیارپشم . (منتهی الارب ). کساء سطبر و خشک وبسیارپشم . (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) کفتار، یا کفتار نر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).