عفله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عفلة. [ ع َ ف َ ل َ ] (ع اِ) فنج ماده و آن چیزی است که از شرم زن و شترماده برآید، مانند ادره که در خایه ٔ مردان باشد. (از منتهی الارب ). عفل . رجوع به عفل شود.
عفله . [ ع َ ل َ ] (ع اِ) چیزی شبیه به گوشت زائد که از فرج زن و شتر ماده برآید، وفتق رحم . (ناظم الاطباء). رجوع به عفل و عفلة شود.