عقور

عقور. [ع َ ] (ع ص ) سگ گزنده . (منتهی الارب ). حیوانی که بگزد.(از اقرب الموارد). ضد انوس . ج، عُقُر : دهر بی منفعت خری است پلید چرخ بی عافیت سگی است عقور. مسعودسعد. در عمارتها سگانند و عقور در خرابیهاست کنج عزّ و نور. مولوی . ◄ گزنده ٔ ذی روح است و بس . (منتهی الارب ). گویند عقور برای هر حیوانی بکار رود و برای غیر جان دار عُقَرة گویند. (از اقرب الموارد).

عقور. [ ع ُ ] (اِخ ) نام جایگاهی است . (از معجم البلدان ) (از منتهی الارب ).