عقول اولی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عقول اولی . [ ع ُ ل ِ لا ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از عقول عشره که حق تعالی اول از همه عالم آن ده فرشتگان را پیدا ساخت، و این قول حکمای هند است . (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ). رجوع به عقول عشرة شود : ترا شرایط تقدیم جمع باد چنان که ابتدا به تو باشد عقول اولی را. ظهیر فاریابی (ازآنندراج ).