علاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علاط. [ ع ِ ] (ع مص ) خصومت کردن . (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ◄ (اِ) نشانی بر پهنای گردن شتر. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به علاب شود. ◄ صفحه ٔ گردن . ◄ رشته ٔ سوزن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ شعاع آفتاب . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).