علاقیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علاقیة. [ ع َ ی َ ] (ع اِ) پاژنامه و لقب . ج، عَلاقی ̍. (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ کسی که وقتی به چیزی چنگ زند، دست از آن نکشد. (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ آنچه از شکار که ریسمان به پای او بندند. ما علّق الحبل برجل الصید. (از اقرب الموارد).