علامه قیسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علامه قیسی . [ ع َل ْ لا م َق َ ] (اِخ ) ابراهیم بن محمدبن ابراهیم قیسی مالکی سفاقسی، مکنی به ابواسحاق و ملقب به برهان الدین و موصوف به علامه . از اکابر نحویین و از تلامذه ٔ زینب بنت الکمال . او راست : اعراب القرآن یا ترکیب القرآن المجید فی اعراب القرآن المجید. او در سال ٧٤٢ هَ . ق . در حدود ٤٤سالگی درگذشت . (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣٢٨ از کشف الظنون و الدرر الکامنة ج ١ ص ٥٥ و روضات الجنات ص ٤٨).