علاکم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علاکم . [ ع َ ک ِ ] (ع اِ) ج ِ عُلاکم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
علاکم . [ ع ُ ک ِ ] (ع ص ) عُلکوم . (منتهی الارب ). استواراندام و قوی از شتر و جز آن . مذکر و مؤنث در آن یکسان است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج، عَلاکم .