علت عادی

علت عادی . [ ع ِل ْ ل َ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) امری که برحسب عادت، مؤثر در چیزی باشد، هرچند که از لحاظ حکم عقلی نتوان رابطه ٔ علیّت میان آن دو برقرار کرد. (از فرهنگ اصطلاحات فلسفی ).