علجوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علجوم . [ ع ُ ] (ع اِ) تاریکی شب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ سیاه پررنگ . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ باغ بسیاردرخت . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). ◄ باغی که درختان خرما بسیار داشته باشد. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ بیشه و نیزار. (از ذیل اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ موج دریا. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ آب بسیار. ◄ غوک و قورباغه ٔ نر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ کنه . ◄ آهوی گندم گون . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ ماده آهوی خواستار گشنی . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ شترمرغ نر. ◄ بط نر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ قوچ . (از اقرب الموارد). ◄ بز کوهی . ◄ گاو نر کلان سال . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ ماده الاغ بسیارگوشت . ◄ ماده شتر کلانسال . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ شتر سخت و توانا. ◄ شتر برگزیده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ نام مرغی سپید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ جماعت مردم . (از ذیل اقرب الموارد) (از المنجد). ج، عَلاجیم .