علط

علط. [ ع ُل َ ] (ع ص ) بی مهار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ عُلطة. (از اقرب الموارد).

علط. [ ع َ ] (ع مص ) کسی را به بدی یاد کردن . ◄ گردن شتر را داغ کردن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ علامت گذاشتن . (از اقرب الموارد). ◄ تیرزدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) سیاهیی که زنان برای زینت به رخسار خود میکشند.(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ اثر داغ بر گردن شتر. (از اقرب الموارد).

علط. [ ع ُ ل ُ ] (ع ص، اِ) بی مهار. ◄ بی گردن بند. ◄ بی نشان و داغ . ◄ خر کوتاه . ◄ ماده شتر درازبالا. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج، أعلاط. ◄ ج ِ عِلاط. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).