علف خواره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علف خواره . [ ع َ ل َ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) علفخوار. علفچر. که علف خورد. ◄ (اصطلاح طبیعی ) حیوانی که از علف و دیگر مواد نباتی تغذیه میکند. ج، علف خوارگان . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علف خواره . [ ع َ ل َ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) علفخوار. علفچر. که علف خورد. ◄ (اصطلاح طبیعی ) حیوانی که از علف و دیگر مواد نباتی تغذیه میکند. ج، علف خوارگان . (ناظم الاطباء).