علقمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علقمة. [ ع َ ق َ م َ ] (اِخ ) ابن رِمثة. رجوع به علقمه ٔ بلوی شود.
علقمة. [ ع َ ق َم َ ] (اِخ ) ابن حویرث . رجوع به علقمه ٔ غفاری شود.
علقمة. [ ع َ ق َ م َ ] (اِخ ) ابن خالدبن حرث بن ابی اسدبن رفاعةبن ثعلبةبن هوازن بن اسلم . رجوع به علقمه ٔ اسلمی شود.