علوانی

علوانی . [ ع َل ْ ] (اِخ ) محمدبن ابوبکربن داودبن عبدالرحمان بن عبدالخالق بن عبدالرحمان حموی دمشقی حنفی (محب الدین ابوالفضل ). وی در تفسیر، فقه، نحو، معانی، بیان، فرائض، حساب، منطق، حکمت و غیره عالم و استاد بود. او در حماة در ماه رمضان سال ٩٤٩ هَ . ق . به جهان آمد و در دمشق در ٢٣ شوال سال ١٠١٦ هَ . ق . درگذشت . وی امر قضاوت را در مصر و حمص و حصن الاکراد و معرةالنعمان و معرة نسرین و کلس و اعزاز عهده دار بود و سپس به دمشق رفت . از جمله آثار اوست : ١- تنزیل الاَّیات علی الشواهد من الابیات، که شرح شواهد کشاف است . ٢- حاشیه بر تفسیر بیضاوی . ٣- حاشیه بر الهدایة و الدرر و الغرر، در فقه . ٤- الرحلة المصریة. ٥- شرح شواهد الکشاف، که به نام تنزیل الاَّیات ... است . ٦- شرح منظومه ٔ محب الدین بن شحنة، در معانی و بیان . ٧- منظومه ٔ عمدة الحکام و شرح آن . (از معجم المؤلفین ج ٩ ص ١٠٩ از عرف البشام فیمن ولی فتوی دمشق الشام و خلاصة الاثر ج ٣ و فهرس التیموریة ج ٣ و ایضاح المکنون ج ١ و هدیة العارفین ج ٢).

علوانی . [ ع َل ْ ] (اِخ ) احمدبن عمر حمامی علوانی خلوتی شافعی . ساکن حلب بود و در ١٠١٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- الاصول العلوانیة فی الاَّداب و الاخلاق الصوفیة. ٢- أعذب المشارب فی السلوک . ٣- المناقب، در تصوف . (از معجم المؤلفین ج ٢ ص ٣٠ از خلاصةالاثر ج ١ و هدیة العارفین و فهرست الخدیویة ج ٢ و الکشاف و ایضاح المکنون ج ١).