علوی شریف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علوی شریف . [ ع َ ل َ ی ِ ش َ ] (اِخ ) محمدبن حسین بن عبیداﷲبن حسین علوی شریف، مکنی به ابوعبداﷲ. وی ادیب و شاعر و خطیب بود که در جمادی الاَّخره ٔ ٤٠٨ هَ . ق . درگذشت . در دمشق عهده دار امر قضاء و نیز نقابت اشراف بود. وی را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین ج ٩ ص ٢٤٤ از الوافی ج ٣ ص ٧ و قضاة دمشق ص ٣٩).