علی آرزو

علی آرزو. [ ع َ ی ِ رِ ] (اِخ ) ابن حسام الدین گوالیری اکبرآبادی (علی خان ... یا علی شاه ...)، لقب او حسام الدین بود، و نسب او از جانب پدر به علامه کمال الدین دهلوی و از سوی مادر به شیخ محمد الغوث گوالیری میرسد. تولد او در سال ١١٠١ هَ . ق . در گوالیار هند بود ودر سال ١١٣٠ هَ . ق . به دهلی آمد و در محضر بسیاری از بزرگان و امیران حاضر شد. و چون دولت تیموریان به سر آمد وی به فیض آباد رفت . و سپس به لکنهور رفته و در بیست وسوم ربیعالثانی سال ١١٦٩ هَ . ق . در آنجا درگذشت . او راست : ١- چراغ هدایت . ٢- خیابان، که شرح گلستان سعدی است . ٣- سراج اللغة. ٤- العطیة الکبری، درفن بیان . ٥- مجمع النفائس، در طبقات شعرای فرس . ٦- مصطلحات الشعراء الحدیثة. ٧- الموهبة العظمی، در فن معانی . (از مقدمه ٔ فرهنگ چراغ هدایت نوشته ٔ محمد دبیرسیاقی ). و نیز رجوع به آرزو و به کتب ذیل شود: معجم المؤلفین ج ٧ ص ٥٩ و ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٣٢٧.