علی افطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی افطس . [ ع َ ی ِ اَ طَ ] (اِخ ) ابن حسن ذهلی افطس، مکنّی به ابوالحسن . وی محدث و حافظ و از مردم نیشابور بود و وفات او بعد از سال ٢٥١ هَ . ق . بوده است . او راست : المسند. (از معجم المؤلفین بنقل از تذکرةالحفاظ ذهبی ج ٢ ص ١٠٠).
علی افطس . [ ع َ ی ِ اَ طَ ] (اِخ ) ابن علی بن حسین بن علی علیهم السلام . وی یکی از فرزندان امام زین العابدین (ع ) است که به گفته ٔ صاحب تاریخ گزیده به «افطس » ملقّب بود. (از حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٦٨).