علی انصاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی انصاری . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ ) ابن یوسف بن حسن زرندی انصاری، ملقّب به نورالدین مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علی زرندی شود.
علی انصاری . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن محمدبن عیسی بن سعدالخیر انصاری بلنسی، مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علی بلنسی شود.
علی انصاری . [ ع َل ِ اَ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن ابوبکر انصاری شافعی، مشهور به کلبشی و کلبشاوی . از فضلای قرن نهم هجری بود که در سال ٨٤٠ هَ . ق . در قاهره متولد شد. او راست : الفیض القدسی عن آیة الکرسی، که در سال ٨٧٣ هَ . ق . از تألیف آن فراغت یافت . (از معجم المؤلفین بنقل از الضوء اللامع ج ٥ ص ١٥٢. ایضاح المکنون ج ٢ ص ٢١٥).