علی اهوازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی اهوازی . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ ) ابن محمداهوازی نحوی . مکنّی به ابوالحسن . وی ادیب بود و یاقوت حموی گوید که کتابی از او درباره ٔ علل عروض دیده است . رجوع به معجم الادباء، چ مارگلیوث ج ٥ ص ٤٠٩ شود.
علی اهوازی . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ ) ابن مهزیار اهوازی دورقی شیعی، مکنّی به ابوالحسن . وی فقیه و مفسر بود و در سال ٢٢٩ هَ . ق . در قید حیات بوده است . او راست : ١ - الانبیاء. ٢ - الزهد. ٣ - المکاسب . ٤ - الملاحم . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٤٧). صاحب معجم المؤلفین بمآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الفهرست طوسی ص ٨٨. کتاب الرجال نجاشی ص ١٧٧. ایضاح المکنون بغدادی . ج ١ ص ٣٠٤ و ج ٢ ص ١٩٨ و سایر صفحات . منهج المقال میرزامحمد ص ٢٣٩. تنقیح المقال مامقانی ج ٢ ص ٣١٠. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٦٧٤.