علی برزج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی برزج . [ ع َ ی ِ ب ُ زَ ] (اِخ ) ابن محمد برزج کوفی شیعی، مکنّی به ابوالحسن . از فضلای اواخر قرن سوم هجری بود. او راست : ١ - ثواب سورة القدر. ٢ - الجنة و النار. ٣ - کتاب الاظلة. ٤ - کتاب الملاحم . ٥- کتاب النوادر. (از معجم المؤلفین بنقل از ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٣٤٨ و ج ٢ ص ٢٦٩. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٦٧٤).