علی دستاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی دستاوی . [ ع َ ی ِ دَ ] (اِخ ) ابن هبةاﷲ دستاوی شافعی، ملقّب به نورالدین . از مؤلفان فقه بود و در سال ٧٠٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - الروضة. ٢ - شرح کتاب التعجیز فی مختصر الوجیز فی الفروع الشافعیه ٔ ابن یونس موصلی . (از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٤١٨ و ٩٣١).