علی شعبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شعبی . [ ع َ ی ِش ُ ] (اِخ ) ابن محمدبن ابی بکر شعبی یمانی . وی در حدود سال ٨٠٠ هَ . ق . در قید حیات بود. او راست : الاربعون فی فضل الائمة العادلین والسلاطین المقسطین . (از معجم المؤلفین از هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٢٧).