علی طوسی

علی طوسی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن رضابن محمدبن حمزه ٔ حسینی موسوی طوسی . مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن دفترخوان . ادیب و شاعر بود و در چهارم صفر سال ٥٨٩ هَ . ق . در حماة متولد شد و سپس به اربل در بغداد سفر کرد و در چهارم ربیعالاَّخر سال ٦٥٥ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- الطلایع. ٢- کتاب شاهنار، که سوءالات و جوابهایی است به نظم بین دو حکم الهی و طبیعی . ٣- مبارز الاقران فی تخمیس المعلقات، در مدح اهل بیت . ٤- المجلی . ٥- ناصرالحق . (از معجم المؤلفین از الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٦٥ والنجوم الزاهره ٔ ابن تغری بردی ج ٧ ص ٥٧ و اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ٢٦).

علی طوسی . [ ع َی ِ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن سنان طوسی تیمی . مکنی به ابوالحسن . از بزرگان علمای کوفه . رجوع به طوسی (ابوالحسن علی ...) و معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٥ ص ٢٢٩ شود.

علی طوسی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ملقب به علاءالدین .متوفی در ٨٦٠ هَ . ق . رجوع به علاءالدین طوسی شود.