علی عزی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی عزی . [ ع َ ی ِ ؟ ] (اِخ ) ابن علی عزی مالکی . او راست : قرةالعیون علی الجوهر المکنون فی البلاغة، که در سال ٩٨١ هَ . ق . از تألیف آن فراغت یافت . (از معجم المؤلفین از ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٢٢٥ و هدیة العارفین ج ١ ص ٧٤٨).
علی عزی . [ ع َ ی ِ ؟ ] (اِخ ) ابن علی عزی مخلاتی . رجوع به علی مخلاتی شود.