علی علیاری

علی علیاری . [ ع َ ی ِ ع َ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن محمدبن محب اﷲبن محمدجعفر علیاری قراجه داغی دیزماری تبریزی . وی فقیه و اصولی و محدث و طبیب و ریاضیدان و ستاره شناس و متکلم و ادیب و شاعر بود. در پنجم رمضان سال ١٢٣٦ هَ . ق . در قریه ٔ سردرود دوفرسخی تبریز متولد و در قریه ٔ علیار از نواحی تبریز اقامت گزید و پس از عزیمت به نجف اشرف برای تحصیل به تبریز وارد گشت و به تدریس و تألیف پرداخت و در روز پنج شنبه چهارم رجب سال ١٣٢٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- ایضاح الغوامض فی تقسیم الفرائض . ٢- بهجةالامال فی شرح زبدةالمقال . ٣- تقویم تام که سیصد وشصت و شش ورق است . ٤- حاشیه ٔ تشریح الافلاک . ٥- حاشیه ٔ روضةالبهیة (شرح لمعه ٔ معروف ). ٦- دلائل الاحکام فی شرح شرائع الاسلام . ٧- ریاض المقاصد فی شرح قصیدة الشیخ حسن بن راشد فی مدح صاحب الزمان . (از ریحانة الادب ازبهجة الامال ) (از معجم المؤلفین ). و رجوع به مصنفی علم الرجال آقابزرگ ص ٣٢٨ و الذریعة ج ٩ ص ٧٦٠ شود.