علی فنجگردی

علی فنجگردی . [ ع َ ی ِ ف ِ ج ِ گ ِ ] (اِخ ) ابن احمدبن محمد فنجگردی نیشابوری . ملقب به شیخ الافاضل و مکنی به ابوالحسن . وی ادیب و نحوی و شاعر بود. در سال ٤٣٣ هَ . ق . متولد شد و در رمضان سال ٥١٣ هَ . ق . در نیشابور درگذشت . او راست : ١- تاج الاشعار. ٢- سلوةالشیعة. (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعة ج ٤١ ص ٤٥ و فوائدالرضویة ج ١ ص ٢٨٦). و نیز رجوع به معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٥ ص ١٠٣ شود.