علی قادری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قادری . [ ع َ ی ِدِ ] (اِخ ) ابن محمدبن یحیی بن احمدبن عمادالدین قادری حموی . ملقب به علاءالدین . رجوع به علی حموی شود.
علی قادری . [ ع َ ی ِ دِ ] (اِخ ) ابن یحیی بن احمدبن علی بن احمدبن قاسم گیلانی قادری حموی . رجوع به علی گیلانی شود.
علی قادری . [ ع َ ی ِ دِ ] (اِخ ) باقانی دمشقی . ملقب به نورالدین . وی فقیه بود و نزد بهنسی تحصیل علم کرد و برای ادای فریضه به حجاز رفت . و در سال ٩٩٠ هَ . ق . در قید حیات بود. او راست : شرح ملتقی الابحر فی فروع الفقه الحنفی . (از کشف الظنون ص ١٨١٤).