علی قدسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قدسی . [ع َ ی ِ ق ُ ] (اِخ ) ابن حبیب اﷲبن محمدبن نوراﷲبن ابی اللطف شافعی قدسی . فقیه بود و افتاء شافعیه را در قدس بر عهده داشت . وی در سال ١١٤٤ هَ . ق . درگذشت . او را شرحهایی بر برخی از متون فقه شافعی است . و نیز رسائلی دارد. (از معجم المؤلفین از سلک الدرر مرادی ).
علی قدسی . [ ع َ ی ِ ق ُ ] (اِخ ) (علامه ...) ابن ایوب قدسی شافعی . ملقب به علاءالدین . او راست : اللباب فی تسلیة المصاب . (از کشف الظنون حاجی خلیفه ج ٢ ص ١٥٤٢).