علی قشیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قشیری . [ ع َ ی ِق ُ ش َ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن وهب بن مطیع قشیری شافعی . ملقب به محب الدین و مشهور به ابن دقیق العید. فقیه بود و در ماه صفر سال ٦٥٧ هَ . ق . در قوص متولد شد و در رمضان سال ٧١٦ هَ . ق . در قاهره درگذشت . او راست : ١- تحفةاللبیب فی شرح کتاب التقریب . ٢- شرح التعجیز، که کامل نشده است . (از معجم المؤلفین از طبقات الشافعیه ٔ سبکی ج ٦ ص ٢٤١ و الطالع السعید ادفوی ص ٢١٧ و دررالکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ١١٣ و حسن المحاضره ٔ سیوطی ج ١ ص ٢٣٨ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٤١٨).