علی قطان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قطان . [ ع َ ی ِق َطْ طا ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن محمدبن عبدالملک بن یحیی بن ابراهیم حمیری کتامی فاسی . مکنی به ابوالحسن . فقیه و محدث و نحوی ساکن مراکش بود و در سال ٦١٨ یا ٦٢٨ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- بیان الوهم و الایهام الواقعین فی کتاب الاحکام، در حدیث . ٢- رفیق الطریق وطریق الرفیق، در فقه و نحو. (از معجم المؤلفین ).
علی قطان . [ ع َ ی ِ ق َطْ طا ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن سلمةبن بحر قطان قزوینی . مکنی به ابوالحسن . وی از ادبا و فضلای اواخر قرن سوم و نیمه ٔ اول قرن چهارم هجری بود. در سال ٢٥٤ هَ . ق . متولد شد و در سال ٣٤٥ هَ . ق . درگذشت و عده ٔ بسیاری از دانشمندان آن زمان نزد او دانش آموختند. (از معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٥ ص ٧٩).