علی قونوی

علی قونوی . [ ع َ ی ِ ن َ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن یوسف قونوی تبریزی شافعی . ملقب به علاءالدین و مکنی به ابوالحسن . وی فقیه و متکلم و اصولی و ادیب و صوفی بود. در سال ٦٦٨ هَ . ق . در قونیه متولد شد. سپس به قاهره و از آنجا به دمشق رفت . و امر قضا را در شام عهده دار شد. و در ذی القعده یا شوال سال ٧٢٩ هَ . ق . در دمشق درگذشت . او راست . ١- التعرف لمذهب التصوف للکلابادی . ٢- الشافی فی الاصول . ٣- شرح الحاوی الصغیرفی فروع الفقه الشافعی . ٤- مختصر منهاج الدین للحلیمی فی شعب الایمان . ٥- مصنف فی حیاة الانبیاء. و نیز اورا اشعاری است . (از معجم المؤلفین ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : کشف الظنون ج ١ ص ٤١١ و ٤٢٠ و... هدیة العارفین ج ١ ص ٧١٧. الدررالکامنة ص ٢٤. طبقات الشافعیه ٔ سبکی ص ١٤٤. تاریخ ابن وردی ج ٢ ص ٢٩١. البدایه ٔ ابن کثیر ج ١٤ ص ١٤٧.

علی قونوی . [ ع َ ی ِ ن َ ] (اِخ ) ابن صدری قونوی . ملقب به بدرالدین . صوفی بود و در سال ١٢١٦ هَ . ق . درگذشت . او راست : کشف الاسرار فی شرح الطریقة المحمدیة، در وعظ و ارشاد. (از معجم المؤلفین ).