علی مخزومی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مخزومی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن جاراﷲبن محمدبن ابی الیمن بن ابی بکربن علی بن محمدبن محمدبن حسین بن احمد قرشی مخزومی حنفی . مشهور به ابن ظهیرة. وی فقیه و منطقی و نحوی و شاعر بود و در سال ١٠١٠ هَ . ق . در سن بیش از نودسالگی درگذشت . او راست : ١- حاشیه بر ایساغوجی قاضی زکریا انصاری . ٢- حاشیه بر شرح توضیح . ٣- دیوان شعر. ٤- الشربات السنیة من مزاج الفاظ الاجرومیة، در نحو. ٥- فتاوی . (از معجم المؤلفین ).
علی مخزومی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن سلمه ٔ مخزومی بلنسی . مکنی به ابوالحسن . نام او در سیرالنبلاء بصورت «علی بن محمدبن احمدبن حریق مخزومی بلنسی »آمده است . وی ادیب و لغوی و شاعر بود. در سال ٥٥١ هَ . ق . متولد شد و در ٦٢٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- دیوان شعر، در دو جزء. ٢- شرح مقصوره ٔ ابن درید. (از معجم المؤلفین از سیرالنبلاء ذهبی ج ١٣ ص ١٩٣ و الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٤٥ و الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٥٢).
علی مخزومی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن عمران قرشی مخزومی شیعی میمونی . مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی میمونی شود.