علی مرابطی

علی مرابطی . [ ع َ ی ِ م ُ ب ِ ] (اِخ ) ابن یوسف بن تاشفین لمتونی مرابطی . مکنی به ابوالحسن . امیر مسلمانان در مراکش و سومین تن از ملوک دولت ملثمان مرابطان است که از سال ٥٠٠ تا ٥٣٧ هَ . ق . بر قسمتی از مراکش و الجزایر و اسپانیا حکومت کرد. وی در سال ٤٧٧ هَ . ق . در سبتة متولد شد و در سال ٥٠٠ هَ .ق . پس از درگذشت پدرش، با او بیعت شد. و در سال ٥٠٣با صد هزار سوار به قرطبة حمله کرد و بسیاری از شهرها و قری و قلاع آن نواحی را تصرف نمود. رفتار او در اوایل کار با مردم ناپسند بود. اما پس از چندی روش خود را تغییر داد و به عدالت و دیانت گروید. علی بن یوسف با عقاید حجةالاسلام امام محمد غزالی سخت مخالف بودو پیوسته دستور میداد مصنفات و تألیفات او را آتش زنند. و از جمله وقایع زمان او خروج عبدالمؤمن قیسی بوده است . و نیز در عهد سلطنت او، المهدی محمدبن عبداﷲ ظهور کرد و وی از دفع فتنه ٔ المهدی عاجز شد و امور مملکتش دستخوش اغتشاش و اضطراب گشت و سرانجام در سال ٥٣٧ در مراکش از غم و اندوه درگذشت و خبر مرگ اوتا مدت سه ماه مخفی بود. مدت سلطنت وی سی وشش سال و هفت ماه بود و پس از وی پسرش تاشفین به پادشاهی رسید. (از الاعلام زرکلی ) (حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٧٤) (طبقات سلاطین اسلام ص ٣٦) (معجم الانساب زامباور ص ١١٣).