علی مرادی

علی مرادی .[ ع َ ی ِ م ُ ] (اِخ ) ابن محمدبن مرادبن علی بخاری الاصل دمشقی حنفی نقشبندی . مشهور به مرادی . ادیب و شاعر و نویسنده بود. در سال ١١٣٢ هَ . ق . در دمشق متولد شد و عهده دار افتاء حنفی شد و در سال ١١٨٤ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- اقوال الائمة العالیة فی احکام الدروز و التیامنة. ٢- دیوان شعر. ٣- الروض الرائض فی عدم صحة نکاح اهل السنة للروافض . ٤- القول المبین الرجیح عند نقد العصبات تزویج اولی الارحام صحیح . و نیز او را آثار نثری بسیاری است . (از معجم المؤلفین ).

علیمرادی . [ ع َ م ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کاکاوند، بخش دلفان، شهرستان خرم آباد. دارای ٢٤٠ تن سکنه . آب ان از چشمه تأمین میشود و محصول آن غلات و لبنیات و پشم است . اهالی به زراعت و گله داری اشتغال دارند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).