علی مراکشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مراکشی . [ ع َ ی ِ م َرْ را ک ُ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالرحمان اقاوی الاصل . مشهور به مراکشی . وی فقیه و نحوی و از قبیله ٔ بنی صالح در سوس اقصی بود و در سال ٩١٠ هَ . ق . در حضرة مکناسیة درگذشت . او راست : ١- اجوبة حسان در فقه . ٢- شرح برمنظومه ٔ وجیزه ٔ ابوالعباس مجیلدی در توقیت . (از معجم المؤلفین از اخبار مکناس ابن زیدان ج ٥ ص ٤٥٠).
علی مراکشی . [ ع َ ی ِم َرْ را ک ُ ] (اِخ ) ابن علی بن عمر مراکشی . مکنی به ابوالحسن . از علمای قرن ٧ هَ . ق . در بلاد مغرب . وی در علم نجوم و ریاضی و جغرافی و در ساختن ساعتهای آفتابی شهرت داشت . او راست : ١- تلخیص العمل فی رؤیة الهلال . ٢- جامعالمبادی والغایات فی علم المیقات . (از معجم المؤلفین از تراث العرب العلمی طوقان ص ٣٦٥).
علی مراکشی . [ ع َ ی ِ م َرْ را ک ُ ] (اِخ ) ابن محمد مسفیوی مراکشی . مکنی به ابوالحسن . مورخ و ازوزراء بود و در عهد دولت حسینی عهده دار وزارت شکایات بود و در سال ١٣١٥ هَ . ق . درگذشت . او راست : الدررالسنیة فی الدولة الحسینیه . (از معجم المؤلفین ).