علی مرعشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مرعشی . [ ع َ ی ِ م َ ع َ ] (اِخ ) ابن محمد مرعشی تبریزی . ملقب به شرف الدین و سیدالاطباء. فقیه و طبیب قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم بود که در سال ١٣١٦ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- تعلیق بر «رجال ابی علی » یا بر «رجال الکبیر». ٢- حاشیةالجواهر. ٣- حاشیةالقانون، در طب . ٤- حاشیةالمتاجر، در فقه . ٥- ذیل بر عمدة الطالب . ٦- قانون العلاج . (از مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ص ٣١٢) (معجم المؤلفین ج ٧).
علی مرعشی . [ ع َ ی ِ م َ ع َ ] (اِخ ) ابن محمدحسین بن محمدعلی بن محمدحسین بن محمدعلی حسینی مرعشی .مفسر و متکلم متوفی در سال ١٣٤٤ هَ . ق . او راست : ١- البیان المبرهن فی عرس قاسم بن الحسن . ٢- التبیان فی تفسیر غریب القرآن . ٣- التحفة العلویة. ٤- رسالة فی قاعدة اعراض المالک عن ماله . ٥- شرح الباب الحادی عشر فی الکلام . (از اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ٤٠).
علی مرعشی . [ ع َ ی ِ م َ ع َ ] (اِخ ) ابن حسین حسینی مرعشی . فقیه و محدث و مورخ و نسب شناس و متکلم . متولد در سال ١٠٣٩ هَ . ق . وی در سال ١٠٨١ هَ . ق . درگذشت و در مقبره ٔ علامه ٔ حلی در غری دفن شد. او را کتبی در فقه و نسب است و نیز رساله ای در شرح حال بزرگان خاندان خود دارد. (از اعیان الشیعة ج ٤١ ص ١٥٢).