علی مرینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مرینی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن عثمان بن یعقوب بن عبدالحق مرینی . مکنی به ابوالحسن و ملقب به المنصور باللّه و مشهور به سلطان أکحل (به سبب سیه چرده بودن ). دهمین سلطان از بنی مرین در مراکش بود و در سال ٧٣٢ هَ . ق . به سلطنت رسید. رجوع به ابوالحسن مرینی و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٥ ص ١٢٦. جذوةالاقتباس ص ٢٩١. الاستقصاء ج ٢ ص ٥٧. الحلل الموشیة ص ١٣٤. اللمحة البدریة ص ٩٢. دائرة المعارف الاسلامیة ذیل «بنومرین ». معجم الانساب زامباور (بنومرین بفاس ). ترجمه ٔ مقدمه ٔ ابن خلدون ج ١ صص ٤٤-٤٨.