علی مسعودی

علی مسعودی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن حسین بن علی مسعودی . مکنی به ابوالحسن . صاحب مروج الذهب . رجوع به مسعودی شود.

علی مسعودی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) (امیر سید...) ابن شهاب بن حسن بن محمد همدانی مسعودی . مشهور به ابن شهاب . ادیب و صوفی متولد در سال ٧١٤ هَ . ق . وی در ابتدا ملازم شیخ شرف الدین محمودبن عبداﷲ مزدقانی بود و نیز از شیخ تقی الدین علی دوستی کسب روش طریقت میکرد. مسعودی به اشاره ٔ شیخ شرف الدین محمود، سه نوبت ربع مسکون را طواف کرد و به صحبت هزار و چهارصد ولی رسید و در ششم ذیحجه ٔ سال ٧٨٦ یا ٧٧٦ هَ . ق . درگذشت و در ولایت ختلا در هند دفن گردید. وی از معاصران امیرتیمور گورگانی بوده است . او راست : ١- اخلاق محرم .٢- الاسرار القلبیة. ٣- ذخیرة الملوک . ٤- الرسالة القدسیة فی اسرار النقطة. ٥- روضة العلوم و روحةالمفهوم . ٦- شرح اسمأاﷲ. ٧- شرح فصوص الحکم ابن عربی . ٨- مرآةالرجال فی علم القیافة. ٩- مشارب الاذواق، که شرح قصیده ٔ خمریه ٔ ابن فارض است . (از معجم المؤلفین ) (حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٥٤٢) (الذریعه ج ٩ ص ٧٦٥).